czwartek, 28 czerwca 2018

Dwa Teatry Sopot 2018

 
w piątek 29 czerwca 2018 w Sopocie rozpocznie się Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Polskiej Telewizji "Dwa Teatry". Przez cztery dni trwania festiwalu będzie można obejrzeć 25 konkursowych spektakli i wysłuchać 27 słuchowisk. Festiwal Dwa Teatry Sopot 2018

Czytaj więcej

sobota, 26 maja 2018

Ciało (boskie sezony)

Miłość, nostalgia, prawda, kłamstwo i marzenia senne



IGA RECZYŃSKA (ur. 1987), to wywodząca się z Kielc poetka młodego pokolenia. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Do tej pory publikowała choćby swoje wiersze w: „Mieście myśli”, „Wierszach drugich”, „Poetyckiej poczcie” oraz miesięcznikach „Teraz” i „Wici. Info”. Zamieszczała również własne teksty na forum „Poezja ART”. Już wtedy dała się poznać jako zdolna i obiecująca artystka, czego potwierdzeniem okazał się jej debiutancki zbiór liryków pt. „Ciało (boskie sezony)”, w treści którego dokonuje ona swego rodzaju poetyckiej introspekcji, odkrywa subtelnie przed czytelnikiem stany wewnętrzne swego „ja”.




Zbiór pt. CIAŁO (BOSKIE SEZONY) ukazał się w krakowskim „Wydawnictwie Miniatura”. Składa się z czterdziestu pięciu, nader interesujących wierszy oraz biogramu pisarki. Liczy nieco ponad sześćdziesiąt stron. Książka pisarki została wzbogacona o frapujące ilustracje Sabiny Wojtasińskiej. Część swoich tekstów poprzedza tutaj poetka bezpośrednimi odniesieniami do twórczości czołowych współczesnych pisarzy, w tym: Julio Cortazara, Haliny Poświatowskiej, Pablo Nerudy, Marcina Świetlickiego, Rafała Wojaczka, Jerome Davida Salingera, Carlosa Fuentesa, Petera Nadàsa czy Milana Kundery. Wydają się oni stanowić dla Reczyńskiej rodzaj literackich drogowskazów na mapie jej artystycznych poszukiwań. Już w pierwszym liryku Reczyńskiej z niniejszego zbioru – zatytułowanym „List ze Śródmieścia” – odnajdziemy wiele tematów zawartych w jej kolejnych tekstach. Artystka mierzy się tu bowiem między innymi z takimi zagadnieniami jak: miłość, nostalgia, pojęcia „prawdy” i „kłamstwa” oraz marzenia senne. Z kolei w wierszu „Projekcje wrocławskie” opisuje poetka dość emotywnie ludzką cielesność: 
To okno histeryczne jak długie zwrotniki/ rozciąga sine strefy (niczym zimną skórę),/ rozdrapane do limfy – jak żywe – obszyte/ bliznami, jakby to był mój tapczan, na którym/ odcisnęłam się cała w kształty niepobożne/ swoim ciałem wilgotnym, ciepłym od infekcji. 
To bardzo intymny tekst. Podobną tematykę odnajdziemy zresztą w dwóch kolejnych wierszach Reczyńskiej: „Nocach małżeńskich” oraz „Nocach małżeńskich II (Matce Boskiej Gotyckiej)”. W „Dziewczynce z akwarium” mierzy się zaś poetka z bezbrzeżną melancholią. W swoim finalnym – bardzo onirycznym – tekście pt. „Dziewczynka z chrabąszczem” nawiązuje natomiast pisarka do pojęcia śmierci. Trudno wobec owej poezji przejść obojętnie!

Michał Siedlecki


poniedziałek, 21 maja 2018

 
Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”
oraz redakcja kwartalnika „Akcent”
serdecznie zapraszają na spotkanie
Bohdanem Zadurą
w dniu otwarcia Festiwalu Miasto Poezji

23 maja (środa)
o godz. 18:30
w Sali Czarnej Ośrodka Brama Grodzka
ul. Grodzka 21

piątek, 13 kwietnia 2018

Wszechświaty Zmyślone

LESZKA KOSTUJA


Urodził się w 1973 roku w Pleszewie. Ukończył Wydział Pedagogiczno - Artystyczny Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką tradycyjną i komputerową. Najbardziej upodobał sobie malarstwo olejne i akrylowe.
   O swoim malarstwie mówi:  Malowałem i rysowałem od najmłodszych lat, obrazy olejne powstawały już w okresie szkoły podstawowej. Mimo przygody z uczelnią wyższą uważam się za samouka. Debiutowałem oficjalnie w 1996 roku wystawą ołówkowych rysunków prezentującą mniej znane zakątki mojego rodzinnego miasta, jednak początkiem takiej  naprawdę  mojej  sztuki był  cykl „Asymilanci” z 1997 roku, który miał symbolizować więź człowieka z przyrodą.   DALEJ

czwartek, 12 kwietnia 2018

Hrabia Profesor

Szkic z dziejów krakowskiego konserwatyzmu


Pisarz polski, pamiętnikarz, badacz kultury, satyryk, historyk kultury, gawędziarz, popularyzator kultury włoskiej, działacz państwowy, powołany do ministerstwa dla spraw Galicji w Wiedniu, pełnił tam funkcję sekretarza, następnie szefa biura, a od 1899 ministra monarchii w gabinecie Claryego i Witteka w cesarsko-królewskiej Austrii, właściciel m. Wietrzno koło Krosna. HRABIA PROFESOR

środa, 11 kwietnia 2018

Urke Nachalnik




 "Jego życiorys to gotowy scenariusz do filmu sensacyjnego. Przez 1/3 życia złodziej i rozbójnik, w końcu literat i... kandydat na burmistrza Otwocka! Mowa o Urke Nachalniku - żydowskim pisarzu spoczywającym gdzieś na kirkucie w Anielinie. Podczas gdy jego pobratymcy mogli jeszcze przez prawie dwa lata mieć złudzenia co do swojego losu, zginął jako jeden z pierwszych Żydów otwockich. Chociaż wydrukował go Wańkowicz, a krytycy wskazywali na duży talent literacki, próżno szukać o nim wzmianki w encyklopedii, a i nieliczne opracowania o żydowskich obywatelach miasta milczą na jego temat"           CZYTAJ DALEJ

AKCENT Zaprasza

Linie światła

Gośćmi będą poeci i tłumacze
Marek Danielkiewicz
Jacek Giszczak
Janusz Golec
Anna Goławska
Magdalena Jankowska
Marianna Kijanowska
Waldemar Michalski, Wacław Oszajca i Bohdan Zadura
Spotkanie poprowadzi twórca antologii red. JAROSŁAW WACH
 
TERMIN: 12 kwietnia (czwartek)
o godz. 18:00 Teatr Stary
W czasie spotkania usłyszymy utwory poetów w różnych językach
Wstęp wolny. Bezpłatne wejściówki do zarezerwowania i odebrania
w siedzibie redakcji (ul. Grodzka 3, Lublin, tel. 81 532 74 69 )
lub w kasie Teatru Starego (ul. Jezuicka 18)

Literatura światowa

Amerykanie i Niemcy

 - Pamięć historyczna




CAŁOŚĆ

KRYTYKA LITERACKA

POETA PODZIEMIA

ERY GOMUŁKOWSKIEJ




Stanisław Staszewski (ur. 18 grudnia 1925 w Pabianicach, zm. 22 stycznia 1973 w Paryżu) polski poeta i bard, syn Kazimierza, krajoznawcy, ojciec Kazika Staszewskiego, mąż Krystyny. Autor piosenek, m.in. Celiny i Baranka, znanych z interpretacji Kultu i Jacka Kaczmarskiego.


  

Kobiety, wiem to, pisać nie powinny...

Czy literatura jest dzisiaj potrzebna?

Literatura a książka 

 


 

 


Stefan Pastuszewski


Spośród trzech dyskusji toczących się obecnie równolegle na łamach „Akantu” przystąpiłem do tej, którą zatytułowano co nieco prowokacyjnie; „Czy literatura jest dziś potrzebna?”.


Na wprost na to pytanie odpowiedział Jarosław Jaruszewski („Akant”2008, nr 11, s. 34), twierdząc, iż „literatura nie jest już dzisiaj potrzebna, chyba że duch  jeszcze raz posłuży się nią jako medium. W takiej sytuacji literatura siła rzeczy staje się literaturą piękną i dobrą, choćby epatowała brzydota i złem, staje się sztuką, nawet gdy jej forma jest prosta”.



I choć autor twierdził, że obecnie, w dobie kapitalizmu konsumerycznego, ducha już nie ma, a są tylko ciała, które kopulują i trwają, krążą w kieratach i odpoczywają w fotelach, to ja twierdzę, że Duch jednak jest, choć w mniejszym zakresie na ludzi oddziaływa, a skoro oddziaływa to - idąc tropem wspomnianego poety - jest też literatura. Tylko w jakiej postaci? 

wtorek, 10 kwietnia 2018

Sergiusz Jesienin

Kwiaty swe główki pochyliły

 



Kwiaty swe główki pochyliły
I mówią do mnie żegnaj - z płaczem.
Kochana, już twych oczu miłych
Ani też kraju nie zobaczę…








Oficjalną wersję śmierci poety przedstawia raport milicyjny, sporządzony przez śledczego Mikołaja Gorbowa. Według niego, 28 grudnia 1925 roku milicja zjawiła się w hotelu "Internacjonał" (dawny Angleterre; nazwa ta wciąż nieoficjalnie funkcjonowała) w Leningradzie wezwana tam telefonicznie przez jego zarządcę Wasilija Michajłowicza Nazarowa. Milicja zastała we wskazanym pokoju mężczyznę wiszącego na rurze grzewczej. Wisielec miał prawą rękę przeciętą powyżej łokcia, lewą zaś zadrapaną, pod lewym okiem siniak. Zmarły wisiał półtora metra nad ziemią, a w jego pobliżu leżała przewrócona szafka i strącony z niej kalendarz. Wedle znalezionych przy denacie dokumentów, tożsamość zmarłego określono jako Siergiej Aleksandrowicz Jesienin. Skądinąd wiadomo, że na stole znaleziono wiersz pożegnalny napisany krwią.     ŹRÓDŁO

ROSYJSCY POECI